Jo-Ann

Inleiding





Mijn stageperiode heb ik doorgelopen bij de Nieuwe Post van de Nederlandse Antillen N.V. De geschiedenis van de posterijen is zeer oud. Toen de mens eenmaal had geleerd om boodschappen op te schrijven, ontstond ook de behoefte om deze te laten bezorgen.
Reeds 5000 jaar geleden hielden de Chinese keizers er een eigen postdienst op na, met koeriers die geschreven berichten naar de ambtenaren in de provincie brachten.
In Mesopotamie lieten de vorsten reeds in de 8e eeuw voor Christus hun op kleitabletten gegrifte boodschappen door snelle koeriers naar alle delen van hun rijk brengen.
Het bijbelboek Esther, dat omstreeks het jaar 470 voor Christus werd geschreven, maakt melding van beroepsboodschappers, die tegen betaling geschreven berichten van de ene naar de andere plaats brachten.
De Perzen waren de stichters van een geregelde postdienst waarvan we iets meer weten. In opdracht van de koning van Perzië reden ijlboden van stad tot stad. Ze brachten de gezegelde bevelen van de vorst over en namen antwoorden mee terug.
Ook de Grieken en de Romeinen kenden een postsysteem. Keizer Augustus liet in de 1e eeuw na Christus talrijke poststations langs de wegen bouwen, wisselplaatsen die 8 tot 12 kilometer uit elkaar lagen. Hier konden de ruiters een vers paard krijgen. De Romeinen noemden de wisselplaatsen ‘positas’. Het woord ‘post’ is van dit woord afgeleid.


Posterijen in de N.A.


De posterijen in de Nederlandse Antillen ressorteren sedert 1957 onder het departement van Verkeer en Vervoer, en hebben de zorg voor het briefpost, pakketpost- en postwisselverkeer, alsmede het beheer over de postspaarbank. Aan het hoofd van alle diensten staat de Directeur der posterijen van de Nederlandse Antillen met standplaats Willemstad Curacao. Voordat de posterijen werd ingevoerd ressorteerden de posterijen onder de administrateur van Financien. Het postverkeer op Curacao was in de vorige eeuw matig. In 1890 werden er over de gehele kolonie ruim 97 duizend brieven uit het buitenland ontvangen en 100 duizendstuks verzonden. In 1898 stijgt dit aantal tot respectievelijk 125 duizend verzonden poststukken. Tot dusverre bestond slechts het brievenpostverkeer, waaronder ook de verzending van drukwerken. De pakketpostdienst met het buitenland werd in de toenmalige kolonie Curacao ingevoerd in 1894, drie jaar na toetreding van de kolonie Curacao tot de internationale pakketpostovereenkomst van Wenen (1891). Met ingang van 1 mei 1906 werd de gelegenheid opengesteld voor verzending van postpakketen tussen de eilanden Aruba, Bonaire, Curacao, St Maarten Ned gedeelte, St Eustatius en Saba, waardoor de binnenlandse pakketpostdienst een feit werd. Zowel voor het buitenlands als voor het binnenlands verkeer was het toegelaten maximum gewicht voor postpakketen 5 kg. Geleidelijk aan werd dit maximum verhoogd tot 20 kg. In het binnenlands verkeer werd de postwisseldienst in Curacao eerst in het jaar 1903 ingevoerd. Wat betreft de frankeerzegels worden deze onderscheiden in standaardzegels en bijzondere zegels. Standaard zegels dragen over het algemeen naast de naam aanduiding en de frankeerwaarde, de beeltenis van de Koningin. Lagere waarden vertonen slechts de frankeerwaarde in grote cijfers. In 1873 werd de eerste officiele zending frankeerzegels in de Nederlandse Antillen (toemalige kolonie Curacao) ontvangen. Het zegelbeeld vertoonde de beeltenis van koning Willem III. De frankeerzegelswaren tot 1880 verkrijgbaar bij de Koloniaal ontvanger; daarna werden zij op Curacao verkrijgbaar gesteld ten postkantore. De postspaarbank werd in de toenmalige kolonie Curacao opgericht in het jaar 1904. Daarna werd de naam veranderd in Curacaose Postspaarbank. Sedert 1952 draagt zij de naam “Postspaarbank van de Nederlandse Antillen”. Het beheer aanvankelijk opgedragen aan de postdirecteur te Willemstad, ging in het jaar 1957 over op de directeur der Posterijen. Inlagen en terugbetalingen kunnen geschieden op alle post en hulppostkantoren.