Very beautiful poem, even if I think I coudn't keep in my translation much of his beauty. I just tried to keep the meaning of the text, as I knew that it would be above my strength to rewrite its rythm and sounds (and I wouldn't have enough time, anyway). I just hope it is readable
I'm not completely sure there are no mistakes in the understanding, but I think that the meaning should be correct, for the most part at least. Anyway, if you think I misunderstood some passage, just tell me so, I'll be glad (to try) to correct it.
Well, have a nice reading!
(NB : I put x to replace the accents of the Esperanto alphabet : jx, ux, cx, gx, sx)
Here is the version in esperanto : (No title ?)
Alloga en la ombro, malalloga en la lumo
La akra, malgaja noto malsupreniranta de ploranta kordo
Trapiku la kemiajxoj en mia kapo, platigu ilin
Fortiru sento kiel sango, mi volas anemia esti
Malalta spirtvocxo, vocxo de vereco, vocxo de sablo
Kaj sxtono, vocxo kiu sekigas la oceano
Forlasanta la min kaj la salo malantauxe
Sankciu la fantomojn, ilin konfirmu, ili ekzistas
Ili min vokas, vi ronronas kiel patrino
Alloga en la ombro, malalloga en la lumo
Mi diris, kaj ploris en la musikon
Kaj vi nenion faris, vi ne povis
Sed vi ronronis al mi kiel patrino
Kaj konsolas min kun la malalteco
De via malluma vocxo de fluto
Cxi tiuj estas la sanktegaj verecoj
Sed auxskulti la sonon kaj ne la mesagxon
Forturni ekde la lumo kaj ne vidi per gxi
Plor- kaj plorsingulti kaj la kialon ne scii
Estas neniu pravigo pri tiu torturo
Tiel mi scias ke estas neniu torturo
Kaj neniu torturulo
Nur via malluma flutvocxo
Dum mi miras sur la freneza rando
De cxi tiuj sanktegaj verecoj